De ontwikkelingen in Iran volgen elkaar in razend tempo op. Er zijn grote zorgen over de bombardementen die plaatsvinden. Contact leggen met familie en vrienden in het land is bijna niet mogelijk. Daardoor leeft de Iraanse gemeenschap in Nederland momenteel tussen hoop en vrees. Zeker omdat onzeker is wanneer de bombardementen stoppen en je bedenkt waartoe het Iraanse regime in staat is.
Vanochtend ontving ik een aantal mensen uit de Iraanse gemeenschap om van hen te horen hoe zij naar de situatie in het land kijken en welke impact dit op henzelf en hun omgeving heeft. Dat maakte diepe indruk op mij. Wat overduidelijk doorklonk in dit gesprek was hoe ongelooflijk sterk het Iraanse volk is. Ik heb toegezegd dat Nederland hen niet uit het oog verliest en we met onze partners blijven inzetten op de-escalatie en druk op het Iraanse regime. Eén ding is helder: Uiteindelijk kunnen alleen de Iraniërs de toekomst van hun land bepalen. Nederland staat pal achter het Iraanse volk.
En ik hoop van harte dat zij snel weer fatsoenlijk contact kunnen krijgen met hun geliefden.